Europese cultuur is een zaak van eenheid en verscheidenheid. Een van de grote uitdagingen waarmee de nieuwe Europese Unie geconfronteerd wordt, is het vinden van een evenwicht tussen deze twee polen. Dit geldt ook voor het culturele erfgoed, waarbij taal en artistieke creatie fungeren als de belangrijkste steunpilaren van elk ernstig cultuurbeleid. 

Hoewel cultureel erfgoed in veel Europese landen een belangrijk punt op de agenda geworden is, blijft het beleid toch vaak sterk nationaal en taalgebonden. Omdat fotografie in grote mate ontsnapt aan de beperkingen van verbale taal, kan het een belangrijke motor zijn in de ontwikkeling naar een Europese cultuur en de versterking van het Europese burgerschap.

Het probleem met fotografie is echter dat er, in tegenstelling tot bij meer gevestigde disciplines zoals schilderkunst, veel minder aandacht wordt besteed aan de drager, waarvan de conservatie en ontsluiting vaak erg moelijk blijken. Zo zijn er ook moeilijkheden bij het achterhalen van de juiste betekenis van een foto of het plaatsen van de foto in zijn correcte culturele achtergrond (die niet noodzakelijk artistiek hoeft te zijn).

 Digitalisatie kan concrete oplossingen bieden voor deze problemen, op voorwaarde dat het zich niet beperkt tot het louter digitaal opslaan van volledige archieven. Digitalisatie moet een kans zijn om na te denken over nieuwe methodes voor het selecteren, opslaan, beschrijven, analyseren en ontsluiten van fotografisch erfgoed, waarbij het publiek betrokken wordt in de basisfilosofie en de procedures op een manier die rekening houdt met de culturele en linguïstische verscheidenheid binnen Europa.

E-learning creëert de mogelijkheid om zoveel mogelijk mensen te bereiken. Daarbij is e-learning het ideale middel om deze sterk visuele materie over te brengen naar het grote publiek.

 PHOTHEREL, een project over nieuwe methodes voor de ontsluiting van bedreigd fotografisch erfgoed, stelt zich tot doel om een voorbeeld te worden van ‘best practice’ en degelijk beleid in het veld.